Legendarni soul muzičar, Džejms Braun (James Brown), preminuo je u ponedeljak, 25. decembra u 73. godini, potvrdio je njegov agent Frenk Kopsidas (Frank Copsidas).

Muzičar koji je nosio epitet "Godfather of Soul" preminuo je u bolnici u Atlanti gde je dan ranije primljen zbog upale pluća.

Kopsidas je u izjavi za BBC naveo: "On je bio izuzetno uticajan, toliko toga sam naučio od njega". Braunova smrt ije sve znenadila, budući da je čitave godine bio aktivan, uključujući i poslednjih nekoliko dana:

"Ove godine imao je gotovo sto koncerata, a jedan od njegovih poslednjih nastupa bio je u okviru muzičkog festivala BBC Proms. Bio je u stanju da napuni svaku moguću salu. U petak je poklanjao igračke, što radi svake godine u gradu Augusti u Džordžiji, u subotu je bio kod zubara u Atlanti. Zubar mu je rekao da nešto nije u redu i poslao ga odmah kod lekara. U bolnicu je primljen sa ozbiljnim zapaljenjem pluća."

Prvi ozbiljniji sukob sa zakonom desio se 1948. kada je u šesnaestoj godini zbog krađe osuđen na osam godina u zatvoru za maloletnike ali je odležao tri.

Nakon izlaska iz zatvora, 1955. godine priključio se gospel sastavu "The Gospel Starlighters" čime je započela njegova muzička karijera, koja je promenila muzičke tokove , a kada se ovaj bend raspao kreće više u pravcu ritma i bluza.

Prvi singl "Please, please, please" , koji za izdavačku kuću King Records iz Sinsinatija, objavljuje 1956. sa bendom "The Famous Flames", našao se na petom mestu na američkoj ritam i bluz listi.

"Pesma "Probaj me" se 1958. prvi put našla na prvom mestu top liste i od tada je probijao sve postojeće rekorde u prodaji ploča. Imao je ogroman uticaj, ne samo na crnačku muziku, već i na obožavatelje među belcima, koje je snažno motivisao i bio inspiracija i za njihovu muziku."

Veliki hit "Night Train", koji je odmah po objavljivanju 1961. godine dospeo na peto mesto R'n'B liste, po prvi put je izložio ono što će postati poznato kao "Zvuk Džejmsa Brauna": improvizacije, istaknute duvačke deonice i brz, veoma naglašen ritam.

Iako su njegovi hitovi bili veoma uspešni na listama, on i njegov bend The Flames nisu bili preterano poznati sve do objavljivanja prvog LP-a "Live At The Apollo" iz 1962. godine.

Sredinom 60-ih godina 20. veka Braun postiže najveći komercijalni uspeh - to je period kada se pojavljuju i ogromni hitovi "Papa's got new bag" i "I got you (I feel good)", koja su oba objavljena 1965.

U ovom periodu Braun nastavlja i dalje da razvija fank zvuk:1967. objavljuje "Cold Sweat", pesmu koja gotovo da nema promena akorda, a koju su mnogi kritičari kasnije nazvali vrhuncem plesne muzike ovog perioda, i prvom pravom fank pločom.

Ubrzo počinje saradnju i sa džez muzičarima rafinišući zvuk, koji će kao takav uticati na brojne izvođače u drugoj polovini 1960-ih, pre svega na "Sly and the Family Stone", "Charles Wright & the Watts 103rd Street Rhythm Band", "Booker T. & the M.G.'s", "Temptations" i druge.

Jedna od Braunovih pesama koje će ostati upamćena je ona sa naslovom "Kaži glasno, crn sam i ponosan". O  njegovom uticaju na crnačko stanovništvo govori i podatak da su američke vlasti naložile da se njegov nastup iz Bostona emituje na televizijskim programima širom zemlje, neposredno nakon ubistva Martina Lutera Kinga 1968. godine.Tokom tog koncerta, Džejms Braun je neprestano pozivao da se strasti smire, čime je ublažio plimu crnačkog nezadovoljstva i dobio lične poruke zahvalnosti od predsednika Džonsona.

Njegov prateći bend The JB's nastao je na početku naredne decenije i prvi put je promovisan na Braunovom singlu iz 1970. "(Get Up I Feel Like Being a) Sex Machine". Uprkos manjim izmenama JB's će ostati najprepoznatljiviji Braunov bend do kraja karijere.

Iako je 1970-ih došlo do manjeg zatišja već tokom 80-ih  ponovo je postao popularan ovaj put obraćajući se mnogo široj mejnstrim publici.  Njegova fuzija džeza, ritma i bluza, gospela i soula je postala interesantna stotinama novih rep muzičara koji su u svojim pesmama često semplovali delove iz Braunovih hitova. 

Njegov mega-hita iz 1985 "Living in America" iz filma "Roki IV" doneo mu je čitavu novu generaciju obožavalaca. Njegovi plesni pokreti inspirisali su Mika Džegera i Majkla Džeksona, ali je njegov privatni život bio pun problema. 

1988. uhapšen je i osuđen na šest godina zbog pretnje vatrenim oružjem i odbijanja da stane na zahtev policajca. Ovome je inače prethodila jurnjava kolima kroz dve države - Džordžiju i Južnu Karolinu - koja je okončana tako što je policajac pucao u gume njegovog vozila.

Izašao je posle tri godine, 1991. kada je objavljen album "Love Overdue" sa koga je skinut singl "Move on". 

2004. Braunu je dijagnoziran rak prostate, ali je uprkos tome on nastavio sa koncertnim aktivnostima.

2006. nastavio je svoju turneju nazvanu "Seven decades of funk", a 14. novembra Braun je nastupio na ceremoniji uvođenja u britansku dvoranu poznatih koja se održala u Alexandra Palace u Londonu. Jedan od poslednjih nastupa održao je u Zagrebu, 5. novembra ove godine.

Prema podacima na njegovom zvaničnom sajtu Braun je imao 94 hit pesama na Bilbordovoj listi Hot 100 u Americi, a do kraja njegove karijere imao je preko 800 pesama na repertoaru. 

Jedna od najvećih zasluga Džejmsa Brauna bilo je širenje fanka po celom svetu, kao i njegov uticaj na novu generaciju afroameričkih muzičara, koja je vremenom dovela do stvaranja repa i hip hopa.

1992. godine je osvojio Grammy nagradu za životno delo a u Dvoranu slavnih u Americi uključen je 1986. godine zajedno sa Elvisom i Čakom Berijem (Chuck Berry).

Od pesama po kojima će ostati zapamćen izdvajaju se "I Got You (I Feel Good)", "Papa's Got a Brand New Bag", "Living in America", "Mr Dynamite", "Say it Loud (I'm Black and I'm Proud)", "Out of Sight," "(Get Up I Feel Like Being a) Sex Machine"...

Pamtićemo ga po njegovoj muzici ... po promuklom glasu ... revolucionarnim ritmovima i karakterističnom scenskom nastupu – pravoj eksploziji energije.