|
Strana 6 of 6
Period nakon 1945. godine
Nakon oslobođenja i završetka Drugog svetskog rata u Novom Sadu se podiže gvozdeni most na stubovima ranijeg kolsko-pešačkog i grad je ponovo povezan sa tvrđavom. Nakon toga Novi Sad doživljava veliki uspon. Snažno se razvija, i to kako ekonomski tako i kulturno. Izgrađeni su brojni industrijski objekti, u blizini novog kanala Dunav-Tisa-Dunav, kanala na kojem su radovi započeti još 1947. godine i trajali decenijama. Taj kraj je danas poznat kao industrijska zona Novog Sada.
Još 1946. godine osniva se Viša pedagoška škola, a zatim Filozofski i Poljoprivredni fakultet 1954. godine koji su u prvo vreme bili u sastavu Beogradskog univerziteta. Godine 1960. osnovan je samostalni Univerzitet u Novom Sadu sa devet fakulteta i nekoliko viših škola.
Odmah nakon oslobađanja počinje sa radom i pozorište koje uzima svoje staro ime - Srpsko narodno pozorište, a pored dramskog ansambla ima balet i operu. Godine 1956. počinje da deluje Sterijino pozorje, smotra domaće drame koja se održava svake godine sve do danas. Matica srpska nastavlja sa radom i razvija svoje delatnosti u svim oblastima. Pored nje osnivaju se Galerija savremene umetnosti, Poklon zbirka Pavla Beljanskog i Poklon zbirka Rajka Mamuzića. Osnovani su i muzeji, prvo Vojvođanski muzej, potom muzej grada Novog Sada i Muzej revolucije koji je danas pripojen Vojvođanskom muzeju.
Od 1975. godine radi i Televizija Novi Sad.
Dvolučni betonski most prema Petrovaradinu, takozvani "Žeželjev most" podiže se 1961. godine, dok Most slobode prema Sremskoj Kamenici grad dobija 1981. godine. Srpsko narodno pozorište dobija novu zgradu u kojoj je i danas. Nasip izgrađen između dva svetska rata je produžen do novoizgrađenog kanala DTD, asfaltiran i pretvoren u kej, jedno od omiljenih šetališta Novosađana. Osnovana je i Vojvođanska akademija nauka i umetnosti koja je 1980. počela sa radom.
Novi Sad se razvio u savremen, moderan grad, ali je i sa svim tim svojim razvojem izgubio dosta od ranijeg izgleda.
U poslednjoj deceniji XX veka, u periodu raspada SFRJ, grad ponovo doživljava burna vremena. Inflacija i siromaštvo ponovo pogađaju njegove stanovnike. Veliki broj mladih i obrazovanih ljudi napušta grad i odlazi u svet, a u njega se sklanjaju desetine hiljada izbeglih i prognanih usled ratnih dešavanja. Taj period obeležavaju i brojni protesti i demonstracije protiv vladajućeg režima, a najmasovniji su bili u periodu decembar 1996. - mart 1997. godine. Sa 1999. godinom dolazi i do NATO bombardovanja Srbije u kome je grad veoma stradao. Sva tri mosta su porušena, a grad ponovo dobija skelu koja ga povezuje sa Petrovaradinom i sremskom stranom. Novosadska rafinerija nafte je gotovo svakodnevno bombardovana što je izazvalo znatnu ekološku štetu i zagađenje životne sredine.
Po prestanku bombardovanja iscrpljen grad se obnavlja. Prvo dobija pontonski most, a potom i privremeni, železnički montažno-demontažni most. Nakon toga dobija i nov most prema Petrovaradinu na mestu starog gvozdenog mosta nazvan Petrovaradinska duga. Poslednji se obnavlja Most slobode. Grad se vraća svom ustaljenom funkcionisanju, a njegov život na dalje teče svojim tokom u skladu sa okolnostima.
|
Neoplantika 
