NS Caffe

Ako ste pogledali Exitov program ove godine,i ostali u cudu kao i ja,verujem da ce biti od koristi da se upoznamo malo sa izvodjacima.

Spisak izvodjaca:                                    
N*E*R*D                                                      
The BellRays
Skream & Benga
Noisia
DJ Hype
Roni Size Reprazent
Sham 69
Tiamat
Miguel Migs ft. Lisa Shaw
Audion Live
Axwell
Manu Chao
Kruder and Dorfmeister Live
Tiga
Laurent Garnier
Juliette and the Licks
Soulwax Live
Booka Shade Live
Gossip
M.I.A.
2 Many DJ's
Dubfire (Deep Dish) & Sharam (Deep Dish)
Primal Scream
Claude VonStroke
Ben Watt
Francois K
Sven Vath
Ministry
Gogol Bordello
The Hives
Paul Weller
Nightwish
Sex Pistols

Sex Pistols su po meni najpoznatiji bend ove godine.
The Sex Pistols je britanska punk grupa osnovana u Londonu 1975. godine. Grupa je u stvari postojala već od 1972. ali pod raznim imenima (The Strand, The Swankers) i u različitim postavama. Iako su delovali u prilično kratkom periodu, ostavili su jak trag u svetu popularne muzike.
   "Menadžer grupe bio je Malcolm McLaren, koji je također bio vlasnik prodavnice odjeće "Sex" gdje su članovi Sex Pistolsa uzimali scensku odjeću. Na početku su svirali u manjim londonskim klubovima a popularnost su stekli svojim energičnim nastupima. Grupa je od samog početka bila kontroverzna, a njihovi tekstovi su obrađivali mnoge tabu teme kao što su fašizam, anarhija i nasilje.Prva postava grupe je bila: Johnny Rotten (vokali), Steve Jones (gitara), Paul Cook (bubnjevi) i Glen Matlock (bas gitara). Matlock je izbačen iz grupe kad je postalo poznato da voli grupu The Beatles. Njega je zamijenio Sid Vicious.

  Njihove prve dvije singlice, Anarchy in the U.K. (1976) i God save the Queen (1977), zabranjene su na mnogim radio i tv stanicama iako su bile jako slušane. Naročito God save the Queen koja je dospijela na vrh top lista u Velikoj Britaniji.

  Grupa je potom emigrirala u SAD ali tu nisu prestali problemi. Rotten je napustio grupu nakon koncerta u San Franciscu 1978. a 12. oktobra iste godine djevojka basiste Sid Vicousa, Nancy Spungen, je pronađena mrtva od posljedica uboda noža u jednom hotelu. Vicious je uhapšen i priznao je ubistvo. Dok je na slobodi čekao suđenje, umro je od prevelike doze heroina 2. februara 1979.

  Ostali članovi Sex Pistolsa su pokušavali održati grupu u životu i nakon toga ali se sve završavalo na svađama. Krajem 1979. grupa se raspala.

Grupa se od tada okupljala nekoliko puta zbog turneja, 1996. 2002. i 2003., ali nisu izdavali novi materijal. Također, u grupu je vraćen originalni član Glen Matlock. Diskografija

Albumi
Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols 1977
The Great Rock 'n' Roll Swindle 1979
Some Product: Carri on Sex Pistols (intervjui) 1979
Kompilacije
Flogging a Dead Horse 1980
Kiss This: The Best Of 1992
Filthy Lucre Live 1996
Jubilee: The Best Of 2002
Sex Pistols Box Set 2002
Raw and Live 2004
Sid Vicious Solo album
Sid Sings, 1979



"God Save The Queen"

God save the queen
The fascist regime
They made you a moron
Potential H-bomb

God save the queen
She ain't no human being
There is no future
In England's dreaming

Don't be told what you want
Don't be told what you need
There's no future, no future,
No future for you

God save the queen
We mean it man
We love our queen
God saves

God save the queen
'Cause tourists are money
And our figurehead
Is not what she seems

Oh God save history
God save your mad parade
Oh Lord God have mercy
All crimes are paid

When there's no future
How can there be sin
We're the flowers in the dustbin
We're the poison in your human machine
We're the future, you're future

God save the queen
We mean it man
We love our queen
God saves

God save the queen
We mean it man
And there is no future
In England's dreaming

No future, no future,
No future for you
No future, no future,
No future for me

No future, no future,
No future for you
No future, no future

Sex Pistols nije prvi punk bend, ali jeste bend koji je velikim delom učestvovao u stvaranju masovne nezavisne underground scene u Engleskoj i Americi. Objavljivanje albuma „Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols“ smatra se za jedan od najvažnijih događaja u istoriji popularne muzike, a album se redovno nalazi na svim listama najboljih albuma.Bez ovog benda ne bi bilo nekih muzičara, koji često čak i nisu direktni nastavljači inicijalnog Sex Pistols trominutnog izliva besa. Sex Pistols direktno su uticali na bendove kao što su The Clash, The Offspring, Siouxsie & the Banshees, Nirvana, NOFX, Oasis, Green Day...
Sex Pistols su se raspali veoma brzo posle objavljivanja prvog i jedinog albuma „Never Mind the Bollocks“, posle samo 14 dana američke turneje. 1996. godine Sex Pistolsi su se ponovo okupili povodom dvadesetogodišnjice benda i od tada povremeno nastupaju. Kada su ih pitali otkud ovo iznenadno okupljanje Rotten je kratko odgovorio: „Pronašli smo zajednički cilj – vaš novac.“
13. Jul 2008. Main Stage
(http://artfiles.art.com/images/-/Sex-Pistols-Tin-Sign-C12277092.jpeg)

NIGHTWISH
10.JUL 2008. MAIN STAGE
Nightwish, jedan od najtraženijih bendova na ovim prostorima, potvrdili su svoj nastup na otvaranju Exita 08, 10. jula.

Nightwish je jedan od najtraženijih bendova kod nas, o čemu svedoči i anketa Kontra magazina „Na Exitu 08 voleo bih da vidim“ na kojoj su među 113 izvođača finski metalci zauzeli 11 mesto. Mnogo pisama obožavalaca Nightwish stiglo je i u Exit u poslednja tri meseca. Njihov poslednji album „Dark Passion Play“, objavljen je krajem septembra prošle godine, najskuplji je album u istoriji finske muzike i popeo se na prvo mesto top lista u Hrvatskoj, Mađarskoj, Švajcarskoj, Češkoj, Nemačkoj i Finskoj. U Velikoj Britaniji zauzeo je 3 mesto na top 40 listi rock albuma, a u SAD je na sedmom mestu top liste hard rock albuma. Kerrang!, jedan od najrelevantnijih rok magazina u svetu, dao je albumu ocenu 5/5.
Nightwish mnogi opisuju kao symphonic i power metal bend i kao soundtrack metal bend. Masovnom upotrebom instrumenata i vokala tipičnih za klasičnu i filmsku muziku Nightwish je definisao symphonic metal. Tuomas Holopainen, klavijaturista, osnivač benda i autor muzike i tekstova, kaže da je najviše inspiracije pronašao u filmskoj muzici i stil svog benda je opisao kao „melodični heavy metal sa ženskim vokalom“. Basista i vokal Marco Hietala naziva stil Nightwish “film score metal”. Zbog učešća više od 175 muzičara na poslednjem albumu, za orkestralne i solo deonice, stil benda sada mnogi opisuju i kao epic metal.

Ženski vokal u ovom bendu predmet je interesovanja javnosti i medija već dve godine. Od početka, od 1996. godine, kada je bend osnovan, pevačica u bendu bila je operska pevačica Tarja Turunen. Tarja je uz buran prekid saradnje i veoma bučnu javnu prepisku izbačena iz Nightwisha. Dilemu o tome da li će bend bez nje zvučati dobro kao pre, brzo je otklonila šveđanka Anette Olzon, koja je među 2000 pevačica prijavljenih na konkursu izabrana za novi glavni vokal. Anette peva na poslednjem albumu, koji je bend doveo u sam vrh svetskih top lista i sredinom januara je sa bendom krenula na turneju u okviru koje u julu dolazi i u Novi Sad.
Grupu „Nightwish“, koju mnogi smatraju pionirima simfonik metala, osnovao je 1996. u finskom gradiću Kite, klavijaturista Tuomas Holopainen, a njemu su se ubrzo priključili njegovi školski drugovi gitarista Erno Vuorinen i pevačica Tarja Turunen. Iako je „Nightwish“ trebalo da bude akustična grupa, Holopainen je brzo shvatio da je moćni operski glas Turunenove previše moćan za akustičan bend, i odlučio je da doda hevi metal elemente, električne gitare i bubanj.
Početkom 1997, zajedno sa novim članom, bubnjarem Jukom Nevalainenom, grupa ulazi u studio, a prvi album „Angels Fall First“, sa kojeg je skinut veliki hit „The Carpenter“, objavljuju u novembru 1997. Nakon odličnih albuma „Oceanborn“ i „Wishmaster“, sa kojih su veliki hitovi postali singlovi „Sacrament of Wilderness“ i „Sleeping Sun“, finski rokeri postaju velike zvezde u Evropi.
Nakon sjajnog singla „Over the Hills and Far Away“, obrade pesme Gerija Mura, bend „Nightwish“ 2002. objavljuje album „Century Child“, na kojem su nekoliko numera snimili sa Finskim simfonijiskim orkestrom, a fanovi su bili oduševljeni njihovom verzijom teme „Phantom of the Opera“, iz čuvene opere Endrua Lojda Vebera.
U junu 2004. „Nightwish“ objavljuju svoj najuspešniji album „Once“, njihovi spotovi se do ludila vrte na MTV-ju, a veliki hitovi su bile numere „Wish I Had an Angel“ (korišćena u filmu „Alone in the Dark“) i „Nemo“. Na vrhuncu popularnosti, grupa je 2005. nastupila u Helsinkiju na otvaranju Svetskog prvenstva u atletici, a nekoliko nedelja kasnije, Tarja Turunen je izbačena iz benda, navodno zato što je njen suprug, argentinski biznismen Marselo Kabuli želeo da preuzme upravljanje finansijama benda!
Nakon nekoliko audicija, Holopainen je za novu pevačicu izabrao Šveđanku Anet Olzon, a sa novim glavnim vokalom, grupa je prošle godine objavila ploču „Dark Passion Play“, najskuplji album u istoriji finske muzike (priča se da je koštao skoro milion evra). Novi materijal „Nightwish“ će promovisati i na „Egzitu“, a Holopainen je najavio da će bend na turneji biti čak dve i po godine!

Nightwish - Bye Bye Beautiful
 Finally the hills are without eyes
They are tired of painting a dead man�s face red
With their own blood

They used to love having so much to lose
Blink your eyes just once and see everything in ruins

Did you ever hear what I told you
Did you ever read what I wrote you
Did you ever listen to what we played
Did you ever let in what the world said
Did we get this far just to feel your hate
Did we play to become only pawns in the game
How blind can you be, don�t you just see
You chose the long road bur we�ll be waiting

Bye bye beautiful

Jacob�s ghost for the girl in white
Blindfold for the blind
Dead siblings walking the dying earth

Noose around a chocking heart
Eternity torn apart
Slow toll now the funeral bells

�I need to die to feel alive�

Did you ever hear what I told you
Did you ever read what I wrote you
Did you ever listen to what we played
Did you ever let in what the world said
Did we get this far just to feel your hate
Did we play to become only pawns in the game
How blind can you be, don�t you just see
You chose the long road bur we�ll be waiting

Bye bye beautiful

It�s not the tree tat forsakes the flower
But the flower that forsakes the tree
Someday I�ll learn to love these scars
Still fresh from the red-hot blade of your words
�How blind can you be, don�t you see�
�that the gambler lost all he does not have�

Did you ever hear what I told you
Did you ever read what I wrote you
Did you ever listen to what we played
Did you ever let in what the world said
Did we get this far just to feel your hate
Did we play to become only pawns in the game
How blind can you be, don�t you just see
You chose the long road bur we�ll be waiting

Bye bye beautiful

(http://www.100xr.com/100_XR/Artists/N/Nightwish/Nightwish.jpg)

 Pekinška patka na Exit-u Main stage  13. jul 2008
 
(http://img73.imageshack.us/img73/5079/ppsykosa800x600exityl6.jpg)

Bend koji je ispisao najbitnije stranice istorije jugoslovenskog panka, kojem je poput velikih Pistolsa jedan izuzetan album bio dovoljan da ostane zapamćen kao jedan od najvećih bendova sa ovih prostora, prvi put, posle 27 godina, u originalnoj postavi - Nebojša Čonkić - Čonta (vokal), Sreten Kovačević - Srele (gitara), Boris Oslovčan - Bo (bas) i Shital Puri - Cila (bubnjevi), ostvariće san mnogih i ponovo svirati pank! Nedelja, 13. jul 2008, i naravno - Main Stage.

Pre trideset godina Pekinška patka je nastala, tri godine bend je snimao i, kad god nastup nije bio zabranjen, nastupao širom Jugoslavije, a od tada do danas ostali su oni zbog čijeg se singla koristi stari gramofon, čijim demo snimkom se mladalački revolt pretvara u prvu vrednu lekciju koja se muzikom može dati. Kada su se pojavili, bili su nešto novo, nešto što je tadašnju muzičku scenu Balkana ne samo više nego ikad približilo aktuelnim muzičkim tokovima Evrope i sveta koje je pank osvajao, već ih je kao najpopularniji pank bend sa ovih prostora i stvarao.

Malo je toga što se o Pekinškoj patki može reći a što se već odavno ne zna, što nije deo opšte, ne samo muzičke kulture. Najvećem jugoslovenskom pank bendu, prethodnici Novog talasa i najuticajnijem novosadskom bendu čiji se po čitavom svetu rasuti članovi posle toliko godina okupljaju i pružaju nam jedinstvenu priliku da ih čujemo uživo, možemo reći još samo - dobro došli na Exit, dobro došli kući.

Ministry , legende metala na Exit Main Stage 13. Jul 2008.

(http://img76.imageshack.us/img76/1107/ministrybandrh0.jpg)

Najveći industrial metal bend dolazi da oduva publiku sa glavne bine Exit festivala. Bend čijih je 11 albuma po mnogima i više nego dovoljno za definisanje posebnog muzičkog žanra i koji već više od 20 godina uspeva da oko jedne, autentične muzičke vizije okuplja poklonike različitih vrsta žestokog gitarskog zvuka, na Exitu 08 nastupiće u nedelju, 13. jula.

Al Jourgensena, pevača i frontmena ovog kultnog američkog benda, često nazivaju guruom industrial metala. Kao i njihove muzičke sledbenike poput Danzig ili Fear factory, Ministry karakteriše specifičan, grub i elektronski prerađen vokal koji uz čestu upotrebu semplova i neumornu distorziju publiku ostavlja bez daha.  

Upliv nešto drugačijeg zvuka u heavy metal zbog kojeg, između ostalog, Ministry uspevaju da pomire različite muzičke ukuse, možda je i najznačajnija karakteristika njihovog muzičkog izraza. Tipičan heavy metal solo koji se pojavljuje u sred čiste punk-rock deonice, na koju se nastavlja moćni vokal uz žestoke treš rifove koji ne prestaju do kraja pesme, tek je jedna od mogućih varijacija čuvene Ministry fuzije.

Dug put od new wave popa sa početka 80-ih, preko antologijskih albuma The Land of Rape and Honey i The Mind is a Terrible Thing to Taste sa njihovog kraja, sve do osnivanja sopstvene izdavačke kuće 13th Planet Records, Al Jourgensen i Ministry prelaze uz stalno poigravanje formom, brojne projekte i saradnju sa velikim brojem muzičara i bendova koji su obeležili punk-rock, hard rock, metal i hard core scenu poslednje dve decenije 20. veka. Njihov najpoznatiji side project,  bend Revolting Cocks, osnovan 1985. i danas snima i nastupa, a među bendovima sa kojima su sarađivali u 27 godina dugoj karijeri su i Dead Kennedys, Fugazi, Skinny Puppy, Nine Inch Nails, kao i bendovi koje smo mogli da slušamo na Exitu prethodnih godina – Prong i Meshuggah.

Septembra 2007, Al Jourgensen i Ministry su kritiku savremenog američkog društva i njegovih vođa  zaokružili albumom The last Sucker. To je završno poglavlje muzičke trilogije za koje frontmen benda kaže da je ujedno i poslednje originalno izdanje ovog benda.

Ministry 28. marta kreću na veliku C U LaTouR turneju koja se završava 13. jula na glavnoj bini Exit festivala.

Roni Size 11. Jul 2008. Main Stage

(http://img76.imageshack.us/img76/2549/ronimy8.jpg)

Čovek koji je definitivno zaštitni znak Exita, koji je nastupao na prva četiri Exita i koji nažalost nije mogao da nastupi početkom ove godine u Novom Sadu u okviru akcije "Nema zezanja", sada ponovo dolazi na Exit i nastupiće na glavnoj festivalskoj bini u petak, 11. jula. Roni će na Exitu imati dva nastupa - prvi put sa bendom Reprazent i sa dobro poznatim Exit imenom MC Dynamite.

Ronijevi nastupi na Exitu ostali su posebno zapamćeni - i dalje pamtimo 2001. i njegov nezaboravni petočasovni nastup. 2002. nas je ponovo oduševio, a 2003. zajedno sa MC Tali i MC Dynamite potvrdio status jedne od najvećih drumm'n'bass zvezda na svetu.

"Vi niste svesni šta imate ovde. Nigde ljudi ne ostaju da plešu do devet sutradan pre podne, kao ovde" rekao je Roni posle jednog od nastupa na Exitu.

Jedno od najcenjenijih imena u Velikoj Britaniji, sa ogromnom produkcijom iza sebe, izdao je ove godine rimejk albuma New Forms iz 1997. godine koji je Roniju i njegovom kolektivu Reprazent doneo svetsku slavu i nagradu Mercury i koji je prodat u 5 miliona primeraka. Prve kontakte sa hip-hop i house muzikom imao je u klubovima i na žurkama u rodnom Bristolu, kasnih osamdesetih počeo je da eksperimentiše sa house i reggae muzikom da bi na kraju osnovao etiketu Full Cycle i okrenuo se drumm'n'bass zvuku. Posle toga usledilo je mnoštvo etiketa, projekata, izdanja i saradnja sa imenima kao što su Zack de la Rocha iz Rage Against the Machine i Method Man iz Wu-Tang Clan.

Bez obzira da li se radi o njegovom producentskom ili DJ radu, uz njegovo ime i dalje stoji epitet jedne od najoriginalnijih i najkreativnijih pojava u muzici danas.

Manu Chao!

(http://img76.imageshack.us/img76/5743/manuchaoradiobembasoundvv9.jpg)

Francusko-španski muzičar i aktivista, definitivno jedan od najtraženijih na ovim prostorima, onaj koga čekamo od kada smo krajem osamdesetih neumorno premotavali kasetu da još jednom čujemo hitove Mala Vida i King Kong Five, konačno dolazi na Exit.

Bivši frontmen francuskih latino pankera Mano Negra, danas kao Manu Chao iza sebe ima četiri albuma, hitove "Rainin' in Paradize", "Politik Kills", "Bongo Bong", "Je ne t'aime plus", "Me Llaman Calle", "Clandestino" i svetsku slavu.

Potekao iz porodice koja je iz Španije u Francusku pobegla pred okrutnim Frankovim režimom, svetski putnik koji je priređivao nezaboravne žurke i prenosio levičarske poruke sa broda koji krstari obalama Južne Amerike, kritičar Bušove administracije i antiglobalista, čovek za koga je pank i rege istoričarka Vivien Goldman rekla da je najpankerskiji muzičar kojeg može da zamisli...

Manu Chao peva o ljubavi, o životu u emigraciji i borbi za bolji svet, na francuskom, španskom, engleskom, portugalskom, galicijskom jeziku i svira muziku koja je mešavina žanrova, nastala pod različitim uticajima, od francuskih šansona, preko klasičnog roka i panka, do zvuka Kariba.

Poslednji album "La Radiolina" najavio je singl "Rainin' in Paradize" koji je Manu Chao ponudio besplatno na Internetu, pre nego što je album u septembru prošle godine objavljen. Spot za ovu numeru režirao je Emir Kusturica, za čiji dokumentarac "Maradona" Manu Chao upravo priprema muziku. Sledeći singl "Politik Kills" i remiksi iste pesme, koje su radili Dennis Bovell i Linton Kwesi Johnson, takođe su ponuđeni besplatno na Internetu. Manu Chao je ovakvim potezima pokazao da pripada grupi velikih muzičara koji su deo svojevrsne revolucije u muzičkoj industriji, kao što su Radiohead i Nine Inch Nails, koji nude besplatno muziku na Internetu i ne plaše se novih oblika komunikacije i direktnog i kreativnog odnosa sa publikom. Ovome u prilog ide i poslednja akcija Manu Chao - mogućnost da se sa sajta skinu delovi "Politik Kills" kako bi fanovi mogli da prave remikse.

Mešavina neposluha i hedonizma, muzički uobličena pank i latino zvukom, dobitna je kombinacija koju publika bez dileme i zadrške prepoznaje. Sve zajedno - Sa Manu Chao na glavnoj bini luda i nezaboravna žurka je zagarantovana. Uz Juliette and the Licks i Gogol Bordello biće ovo sasvim sigurno još jedna Exit subota za pamćenje.

Bad Copy   10. Jul 2008. Converse Fusion Stage

(http://img73.imageshack.us/img73/1015/badcopy02wh0.jpg)

Beogradska hip-hop trojka Bad Copy nastupiće na veliku radost tinejdžerki, ali i na radost poznavalaca balkanske hip-hop scene, na Fusion bini u četvrtak, 10. jula.

Bend, koji je nasuprot ideji underground scene kojoj pripada, svakodnevicu, tajne i strasti svoja dva člana Wikluh Sky i Ajs Nigrutina izložio najširoj narodnoj masi u serijalu Veliki Brat, iza sebe ima tri albuma i mnooooogo veoma otvorenih i direktnih tekstova o seksu, drogi, hrani i ortacima iz kraja. Jedan od njihovih najvećih hitova "Uno Due Tre" recimo, sastoji se od nepovezanih italijanskih reči. Pojavljivanje u jednom od najgledanijih reality serijala Wikluh Sky i Ajs Nigrutin iskoristili su da promovišu hip hop kulturu, da kao i u tekstovima kritikuju našu svakodnevicu, ali i da širokoj publici skrenu pažnju na talente nedovoljno zastupljene u domaćim medijima.

Članovi Bad Copy imaju iza sebe i niz samostalnih projekata. Ajs Nigrutin izdao je sa bendom 43zla 2004. godine album "Sve same barabe", i solo dva albuma "Nigrutinski rečeno-štrokavi mozak" i "Štrokavi pazuh", a Sky je prošle godine izdao drugi solo album, u recenziji na sajtu B92 opisan rečima:

"Ortaci ne znaju" predstavlja ozbiljan korak napred jer predstavlja Vikla kao kompletnog i kompetentnog autora kome na putu do vrha ne stoji niko i ništa, osim njegovog vlastitog ega.

 Moomin   10. Jul 2008. Converse Fusion Stage

(http://img95.imageshack.us/img95/1386/muminjy1.jpg)

Milan Mumin, nekadašnji frontmen kultnog novosadskog benda Love Hunters, ima novi bend i materijal kojim će ponovo okupiti verne ljubitelje čvrstog pank-rok zvuka. Sada pod kratkim nazivom Moomin, nakon povratka iz višegodišnjeg boravka u Njujorku, jedan od stubova novosadske scene devedesetih godina, ponovo će pokazati svoju dobro poznatu strast za žestokom svirkom.

Let 3   11. Jul 2008. Converse Fusion Stage

(http://img123.imageshack.us/img123/9427/let3sz3.jpg)

Provokativni, lucidni, intrigantni, kontroverzni, burleskni... dolaze ponovo na Exit i nastupiće drugog dana na Fusion bini.

Let 3 je nastao na severu Jadranskog mora, u Rijeci 1987. godine, iz pepela pređašnjeg sastava Let 2, istovremeno kada su pojavili i njihovi prvi snimci na kompilaciji lokalne scene "Rijeka, Pariz, Teksas". Nakon nastupa na tada izuzetno značajnom omladinskom festivalu u Subotici, 1989. godine objavljuju i prvi zvaničan album "Two Dogs Fucking" sa legendarnim pesmama "Izgubljeni", "Sam u vodi", "Ne trebam te" i "U rupi od smole". Drugi album "El Desperado" objavili su dve godine kasnije, da bi po izbijanju rata na Balkanu organizovali riječki bend "Aid Go Home!", a zatim krenuli sa nastupima po inostranstvu, u Sloveniji, Austriji, Italiji, Španiji, Francuskoj, Grčkoj i Alžiru.
 
Iz samoizolacije u istarskoj varošici Hum 1994. godine su izbacili album "Peace", na kome su žestok rokerski izraz obogatili tradicionalnim primorskim melosom i saradnjom sa naturščicima i naivnim umetnicima različitih profila, što je unelo malo svežeg daha na tadašnju hrvatsku rok scenu.

Legendarni dupli koncertni album "Živi kurac" izbacili su 1996. godine, istovremeno kada su nagrađeni za rad na predstavi "Fedra", , prestižnom hrvatskom muzičkom nagradom - Porin za pozorišnu muziku. Novi šok usledio je objavljivanjem albuma "Nečuveno" sa snimkom apsolutne tišine, a pre nego što je istina procurila u javnost uspeli su da prodaju više od polovine početnog tiraža od 600 primeraka. Sve je propraćeno video-spotom u kome je sve vreme prazan ekran, a zatim je usledila i promocija na centralnom trgu u Rijeci. Početak milenijuma obeležili su izlaskom ploče "Jedina" u tiražu od jednog (i slovima 1) primerka, koji je mesecima krasio izlog prodavnice "Dallas Records". Nakon prave invazije fanova na izdavača pristali su da povećaju tiraž, ali su album sada snimili u tri različite verzije, tako da na svakoj fali po jedna različita pesma. Istovremeno su počeli i sa vizuelnim provokacijama, pojavljivanjima u javnosti u ženskim haljinama ili nagi sa psećim brnjicama na genitalijama, a na kraju i kolektivnim navodnim samoubistvom na Trgu Bana Jelačića u Zagrebu, da bi samo koji mesec kasnije, naravno, vaskrsli i nastavili sa terorom establišmenta. Poslednji album objavili su 2006. godine pod nazivom "Bombardiranje Srbije i Čačka".

 N*E*R*D  10. jul, Main Stage

(http://img252.imageshack.us/img252/2586/promophotonewfy3.jpg)

Pharell Williams, Chad Hugo i Shay Haley, trojac iza imena N*E*R*D, jednog od najvećih imena savremene američke muzičke scene, u punom sastavu, sa kompletnim bendom i pratećim vokalima, nekoliko dana po izlasku njihovog trećeg albuma koji će se pojaviti krajem juna, sviraće na Exitu 08!

Bend koji ove godine nastavlja tradiciju nezaboravnih nastupa velikih zvezda na glavnoj bini Exita, sprema nam izuzetan live nastup. Spontanost, energija koja pokreće publiku, Pharell koji uživa na bini dok hip-hop polako nadjačava sve ostalo. Breakbeat, jazzy i funky ritam, uz energiju kratkih synth motiva i sve glasnijeg bubnja i gitare koja poznate semplove pretvara u zarazni lajt-motiv čitavog nastupa, sjajan su i prepoznatljiv nosilac N*E*R*D Live umeća.

Jedan od najtraženijih muzičara danas, Pharell Williams poznat je i kao solo umetnik i kao deo producentskog tandema The Neptunes. On i Chad Hugo stoje iza brojnih izdanja najvećih muzičkih imena savremene pop kulture. Madonna, Jay-Z, Kelis, Snoop Dogg, Clipse i mnogi drugi, milionske tiraže svojih albuma umnogome duguju upravo njima, toj umešnosti u pravljenju muzike koja u nekoliko tonova i par probranih semplova odražava čistu energiju. Savršenu za hit, još bolju za nastup uživo. A to je ono što prati i njihove nastupe. Nastupe na kojima im se pridružuje i Shay, i kada postaju N*E*R*D ili No One Ever Really Dies. "The Neptunes je ono što Pharell i Chad rade. N.E.R.D. je ono što sto mi." (Shay Haley)

Komercijalni uspeh, nagrade, MTV nastupi ili spotovi na koje se često naiđe najupečatljiviji su znak njihove popularnosti. Pritom, Pharell kao muzičar i producent koji još od devedesetih promoviše hip-hop kulturu, koji najbolje od RNB-a zna da ukomponuje u fank, pop i rok zvuk danas je jedan od retkih izvođača čiji je opus podjednako zastupljen u muzičkoj kolekciji i onih sklonijih andergraundu i onih kojima su bliži pop izdanci današnje muzičke scene.
Kompleksnost je u jednostavnosti - u slučaju Pharella i grupe N*E*R*D ovo je najtačniji muzički oksimoron koji o njegovom muzičkom talentu govori možda i najviše. Kao i u svakoj muzičkoj poetici koja počiva na nekoj vrsti minimalizma, i ovde važi da samo retki umeju da ga pretvore u svima prepoznatljiv zvuk koji nikoga ne ostavlja ravnodušnim. Uspeh koji počiva isključivo na talentu i muzičkoj viziji koja brisanje žanrovskih granica pretvara u neiscrpan izvor energije. I na bini, i u publici.

Najnoviji singl "Everyone Nose" sa albuma u pripremi (Seeing Sounds) i snimci nastupa sa aktuelne turneje na kojoj su N*E*R*D i Kanye West, uz već poznate hitove sa vrha svetskih muzičkih top lista i autentičan Pharellov nastup uživo, obećavaju jako dobar koncert.
Četvrtak, 10. jul, Exit Main Stage - N*E*R*D

M.I.A. 10. Jul 2008. Main Stage

(http://img95.imageshack.us/img95/2576/miavc1.jpg)

M.I.A, mlada i već veoma uspešna Engleskinja, poreklom iz Šri Lanke, sprema se da hip-hop/raga/dancehall/electro muzikom razgiba publiku Exitove glavne bine u četvrtak, 10. jula.

Njeni nastupi uživo, energični i obojeni živom i dinamičnom koreografijom, kostimima i video projekcijama, uz DJ podršku i odličan bend obećavaju još jedan dobar nastup.

Mathangi "Maya" Arulpragasam, Šrilankanka, rođena u Londonu, kasnih osamdesetih bila je, po prvi put, izložena jakim uticajima zapadne kulture i radio stanica na kojima je mogla čuti Public Enemy, Big Daddy Kane i N.W.A, što je razbuktalo njenu strast za muzikom. Prvi pravi ukus muzičke scene osetila je tokom snimanja benda Elastica na američkoj turneji, kada je počela da eksperimetiše za miks pultom.

2003. godine Showbiz Records objavljuju 500 kopija njenog nezavisnog singla “Galang” a puštanjem ove numere na Internet kao free share, M.I.A. ubrzo postaje veoma popularna među hip-hop/ragga/dancehall fanovima širom sveta. Kasnije te godine započinje saradnju sa izdavačkom kućom XL Recordings (Dizzie Rascal, Basement Jaxx, White Stripes...) i počinje da snima prvi album “Arular”. Spojivši eksperimentalni zvuk i poseban ugođaj koji njena muzika proizvodi, sa političkim i društveno važnim temama, album prvenac veoma dobro je prihvatila kritika i što je još važnije publika. Legenda hip-hopa, Nas, čak je rekao: “Njen zvuk je budućnost”. Na prvu turneju M.I.A. je krenula sa LCD Soundsystem i Roots Manuva, i nastupala je na festivalima Glastonbury i Reading.

Nova dama hip-hopa je ponovo u studiju 2006. godine, gde počinje rad na novom albumu koji naziva „Kala“, po svojoj majci. Problemi sa dobijanjem vize za SAD prisilili su mladu umetnicu da na njemu radi uporedo sa turnejom i brojnim putovanjima. Rezultat je bio još i bolji, pošto su mesta koja je obišla novom albumu donela i ponešto od zvuka i tradicije Indije, Trinidada, Liberije, Jamajke, Australije i Japana. Singlovi „Boyz“ i „Jimmy“ pojavili su se već u junu 2007.

U avgustu 2007, izlazi ceo album „Kala“ i počinje pohod na svetske muzičke top liste. Album je dospeo na 22. mesto United World Chart liste i na 1. mesto mesto top liste Top Electronics Albums. Slede odlične kritike i titula najboljeg u 2007, koje albumu „Kala“ daju časopisi Rolling Stone i Blender. Rolling Stone piše: “Kala duboko pogadja. Tu je beskompromisni sarakazam, rezignacija, prkosna odlučnost, osećanje zadovoljstva dosegnuto marljivošću – uobličeno tesktovima, otelotvoreno u muzici”. Veb sajt pitchforkmedia.com kaže: “Kala odzvanja, bruji - prava drskost zvuka.”

M.I.A. nastavlja sa turnejom do kraja 2007, nastupajući na brojnim događajima, od Njujorka i Los Anđelesa do Lollapalooza i Pukkelpop festivala. Dok se ponegde već može čuti da M.I.A. priprema novi album za 2008.

THE HIVES
nedelja 13. jul

Momci koji su oživeli garažni zvuk i osvežili i obogatili svetsku punk rock scenu nastupiće na velikoj bini Exit festivala u nedelju, 13. jula.

Nakon što su u oktobru objavili četvrti album "The Black and White Album", na kojem osim istrajnosti u zvuku, stilu i uspesima ipak naziremo i sive nijanse, pre nekoliko dana The Hives su krenuli na američku turneju.

"Ovaj album je kao novi početak. Želeli smo da unesemo novine i to je i razlog zašto smo promenili ekipu sa kojom smo ga snimali." rekao je gitarista Vigilante Carlstroem. Svoj pečat na crno-belom albumu ostavili su producenti Pharrell Williams, Jacknife Lee i Dennis Herring, pa se može reći da su se The Hives ovog puta poigrali sa nekim novim idejama, ali su istovremeno, po ko zna koji put, vrhunski uradili ono što uvek rade vrhunski.

Kao i ranije, The Hives tvrde da im tekstove piše šesti član benda, Svengali Randy Fitzsimmons, o kome niko ništa ne zna, a mnogi nagađaju da je u pitanju ili potpuno izmišljen lik ili da se iza ovog pseudonima krije gitarista Nicholaus Arson.  

Drugi singl sa poslednjeg albuma "T.H.E.H.I.V.E.S. (We Rule The World)", koji je producirao Pharrell Williams, objavljen je 25. februara. Objavljivanje ovog singla izazvalo je mnogo buke, ne bez razloga: kao B-side objavljen je remix istog singla koji je uradio Matt Helder iz Arctic Monkeys, kao i remix singla "Tick Tick Boom" Nicka Zinnera iz Yeah Yeah Yeahs.
Posle osam godina postojanja The Hives su, uz The Strokes i The White Stripes, od žestokog garažnog benda izrasli u jedan od trenutno najaktuelnijih bendova u svetu.

Uvek u crno-belim odelima, sa nastupima koji se ne zaboravljaju, muzikom za koju su mnogi pogrešno mislili da je umrla i tekstovima za koje momci tvrde da ih piše njihov Svengali Randy Fitzsimmons, nastup The Hives na Exitu će sasvim sigurno biti ostvarenje sna za mnoge.
Kažu da na svetu postoje dva najbolja mesta. Jedno je veoma daleko od nas i veoma toplo. Drugo je mnogo bliže i hladnije i zove se Skandinavija. Specifična magija severa stvorila je neke od najvećih ljudi u istoriji: od Svedenborga do Andersena, od Karla XII do Raula Valenberga, od Griga do Bjorna i Benija, od Selme Lagerlef do Bergmana, od Grete Garbo do Bjork. U tom smislu, ni pop muzika, od Abbe do black metala, nije nikakav izuzetak.

The Hives su bez sumnje najvažnija tamošnja pojava u proteklih šest-sedam sezona. Kompletan istorijat popularne muzike ostao je utkan u njihovu potpuno neodoljivu mešavinu pank tutnjave i pop melodija na tri albuma objavljena u matičnoj Švedskoj od 1997. do 2004. godine.
ako na The Black and White Albumu nabrijane gitare svedoče kako jabuka ne pada daleko od starog stabla, The Hives su se na prvom izdanju dužem od pola sata i prvom snimljenom van Švedske odlučili za visokoenergetski, ali čvrsto zauzdani pank-pop. Krajnji rezultat je duboko gacanje kroz manirizam: brižljivo spakovana buka je snažniji adut od autorskog umeća.

Gde je nestala stara grupa, to samo njeni članovi znaju. Umesto nekadašnje vitalnosti (na koju sada podsećaju Well All Right i naročito Tick Tick Boom, jedna od najboljih pesama iz cele karijere benda) kojom su početkom decenije vaspostavili švedski odgovor na White Stripes i Strokes, The Hives neretko ostavljaju utisak uzbuđenja koliko i utakmica Čukaričkog i Bežanije. Naime, 14 novih pesama nisu ni bolje ni lošije od modernog emtivijevskog proseka: i dok bi to za nekog bilo održavanje na sigurnoj površini, za grupu koje nekad izbacivala dragulje poput Walk Idiot Walk je ravno kreativnom kastiriranju.

Naročito drugi deo albuma pokušava da se izbori sa oštricama istog mača: prevazilaženje uspeha (koji je pre nekoliko godina iznenadio i same aktere) putem novog koncepta s jedne, i ostanak u okvirima već oprobanog s druge strane. Preciznije rečeno, muzika je tek podloga za stvaranje stilizovane medijske ikone s naglaskom na mladalačku neobuzdanost i samosvojnost. Kombinacija tradicionalnih vrednosti panka („muzika bez cinizma“) i opuštenijeg pop pristupa („zabava i zabava“) poklekla je pred fanki-rnb manipulacijama poput Giddy Up, Puppet On A String i najviše T.H.E.H.I.V.E.S.
Ključnu poteškoću stvara mnoštva producenta (Pharrell Williams, Jacknife Lee - U2, Green Day…, Dennis Herring - Modest Mouse, E. Costello, tri pesme je producirao sam bend, a pominju se i još neobjavljene pesme za B strane budućih singlova koje je skuvao Timbaland), ne zato što su neki od njih loše obavili posao (a jesu), već zato što ovaj potez pre ukazuje na nesiguran odnos prema novom materijalu. Na album je natrpano barem pet suvišnih pesama i momci su gurnuti u zemlju čuda, samo zato što se vratar napio i zaspao na poslu.

Upravo zato je album sigurno promašena opcija za nezaboravnu veče pesme&zabave. Ili još kraće: The Hives dokazuju koliko je srednja struja uska za ograničene talente. Grupe volimo zbog toga kako zvuče, ali još više jer nam magično dočaravaju kao da je stvarno i moguće.

The hives - A Get Together To Tear It Apart
 
I had a tension. I had a ten.
I was a better honey so I did it again.
Thought my intentions were better tried to put mind over matter.
I lost my edge on things when I lost my head.
Hey that's what they say.
Don't you know they ain't never gonna help you anyway.
And it's a get together to tear it apart gave my middle finger a brand new start.
I got a greeting can't say what it's all about but my middle finger is gonna carry it out.
I got attention. I had a pen.
I made history honey and got "Please do it again".
But there is no chance I'm gonna do it again.
If you missed it the first time,
then it's nine to ten that you will again
and we're back at the end all over again
and then what can I say what can I do to you?
And they say hey. That's what they say.
Don't you know they ain't never gonna but I feel okay.
And it's a get together to tear it apart gave my middle finger a brand new start.
I got a greeting can't say what it's all about but my middle finger is gonna carry it out.
And it's a get together to tear it apart gave my middle finger a brand new start.
I got a greeting can't say what it's all about but my middle finger is gonna carry it out.


(http://www.exclaim.ca/images/up-TheHives_TheBlackandWhiteAl.jpg)